اجرای "سفارش ممنوعیت پلاستیک"، کیسه های نبافته پلی پروپیلن فرصت های جدیدی را به وجود می آورد

در ژانویه 2020، کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی و وزارت محیط زیست محیط زیست مشترکاً "نظریه های تقویت بیشتر کنترل آلودگی پلاستیکی" را صادر کردند که بر اساس آن باید تا پایان سال 2020 تولید، فروش و استفاده از برخی محصولات پلاستیکی انجام شود. باید در برخی مناطق و زمینه ها ممنوع و محدود شود و زمان «حکم ممنوعیت پلاستیک» رسما فرا خواهد رسید. در عین حال، نظرات پیشنهادی برای ترویج استفاده از محصولات غیر پلاستیکی مانند کیسه های پارچه ای محافظ محیط زیست، کیسه های کاغذی و سایر محصولات پلاستیکی قابل تجزیه کیسه خرید را باز کنید. در حال حاضر، در جایگزین کیسه های خرید پلاستیکی، تجار عمدتاً انتخاب می کنند. کیسه های نبافته و کیسه های خرید تجزیه پذیر.

قیمت

PLA و PBAT در حال حاضر مواد پلاستیکی قابل تجزیه اصلی هستند. اکثر کیسه های خرید قابل تجزیه موجود در بازار از PLA و PBAT ساخته شده اند که خواص مکانیکی ضعیفی دارند. هزینه تولید واحد بیش از 10 برابر کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف معمولی است که 0.5-1.2 یوان است. با توجه به توسعه اولیه، فناوری تولید بالغ و زنجیره کامل صنعتی داخلی، هزینه تولید کیسه های نبافته پلی پروپیلن معادل کیسه های خرید قابل تجزیه است و هزینه تولید برخی از کیسه های نبافته با پرکننده حتی کمتر از آن است. کیسه های خرید قابل تجزیه

کارایی

در حال حاضر، کیسه های خرید تجزیه پذیر به دلیل خواص مکانیکی ضعیف، کارایی ندارند. کیسه نبافته پلی پروپیلن به دلیل خواص مکانیکی خوب، استحکام آشکار و ظرفیت باربری، کاربردهای گسترده ای دارد.

حفاظت از محیط زیست و بازیافت

با محدودیت هزینه و الزامات محیطی، اکثر کیسه های خرید قابل تجزیه نازک و نرم هستند و خواص مکانیکی ضعیفی دارند. آنها را نمی توان بیش از یک بار استفاده مجدد کرد، بنابراین استفاده مجدد از آنها آسان نیست. آنها همچنین در فرآیند بازیافت با مشکلات زیادی روبرو هستند. شرایط تخریب پلاستیک قابل تجزیه نیز سخت تر است و می توان آنها را تنها پس از نیم سال و حداکثر 12 ماه در شرایط کمپوست هوازی به درجه دوم تجزیه کرد. کربن اکسید شده، آب و مواد معدنی. به طور نسبی، کیسه نبافته را می توان بیش از 10 بار در شرایط عادی استفاده مجدد کرد که بازیافت و استفاده مجدد آسان است. حفاظت از محیط زیست و اقتصاد کیسه نبافته را می توان با افزودن مواد زیست تخریب پذیر، کربنات کلسیم، تالک و سایر مواد معدنی بهبود بخشید.

از جنبه های هزینه، عملکرد، حفاظت از محیط زیست و بازیافت، تکیه بر پلاستیک های قابل تجزیه فعلی برای حل مشکل آلودگی سفید چیز ساده ای نیست. PBAT و PLA با مشکلات گرانی روبرو هستند و در محیط طبیعی قابل تخریب نیستند (باید در شرایط خاص بازیافت و تخریب شوند). در حال حاضر، پلاستیک های سنتی را نمی توان جایگزین کرد و پلاستیک های تجزیه پذیر برای رفع نیاز فوری دشوار است. استفاده مجدد، بازیافت و مرتب سازی پلاستیک های سنتی به صورت علمی و منطقی و توسعه فناوری تخریب جدید مهم تر است. فن آوری تولید کیسه های غیر بافته پلی پروپیلن داخلی بالغ است و ظرفیت تولید کافی است. تحت "دستور ممنوعیت پلاستیک"، کیسه های نبافته بدون شک انتخاب بسیار خوبی برای جایگزینی کیسه های پلاستیکی معمولی است.